पाठ ७

परमेश्वरले उहाँको निम्ति जिउनका लागि हाम्रो सङ्घर्षमा प्रभावकारी साधनहरू दिनुहुन्छ। ती साधनहरूको प्रयोगबिना हामी असफल हुनेछौँ।

जीवन जटिल छ। ख्रीष्टयन धर्म भनेको तपाईलाई चोट नपुगोस् भनेर लुकाएर राख्ने विश्वास होइन। बरु, परमेश्वरले हाम्रो हृदयमा आगो लगाउनुभएको छ र हामी जन्मेको अन्धकारमा त्यो ज्वाला देखाउन भन्नुभएको छ। उहाँले हामीलाई संसारले हामीबाट अपेक्षा गरेको भन्दा फरक तरिकाले हाम्रो वास्तविक जीवन बिताएको चाहनुहुन्छ।

जब हाम्रो नया जन्म हुन्छ, हामीलाई हाम्रो बाँकी जीवनको लागि निरन्तर पोषण चाहिन्छ। हामी दिनमा धेरै पटक खान्छौं। हामी दिनमा धेरै घण्टा सुत्छौं। हामी दिनमा धेरै पानी पिउने गर्छौं। खाना, पानी र निद्राका आत्मिक समकक्षहरू बाइबल पढ्ने, प्रार्थना गर्ने र अरूसँग मिलेर उहाँको आराधना गर्ने हुन्।

संसार फोहोर छ। हामी शुद्ध हुन आवश्यक छ। जिउदै गर्दा मनमा हरेक दिन फोहोर फालिनेछ। हाम्रो आँखाबाट, हामी विकृति देख्छौं। हाम्रो कानबाट, हामी श्राप सुन्छौं। काँडाको पीडा र साथीको मुट्ठीको पीडा हाम्रै हातबाट महसुस गर्छौं। हाम्रो जिब्रोबाट, हामीले तीतो विषको स्वाद लिन्छौं। हाम्रो नाक बाट, हामी मृत्यु को कुहिएको गन्ध लिन्छौं।

परमेश्वरले हामीलाई फोहोर धुन, अँध्यारोलाई पछाडि धकेल्न र हाम्रो वरपरको संसारलाई परिवर्तन गर्न के औजारहरू दिनुहुन्छ?

पहिलो, हामीले पहिले नै चर्चा गरिसकेका छौं, उहाँले बाइबलमा हाम्रो जीवनको लागि आफ्नो योजना प्रकट गर्नुभयो। बाइबलको पाठ पढेर र परमेश्वरका प्रतिज्ञाहरूलाई हृदयेमा राखेर, हामीले हाम्रो दिमागलाई शुद्ध पार्छौं र हाम्रो हृदयलाई बलियो बनाउँछौं।

दोस्रो, उहाँले हामी भित्र पवित्र आत्मा राख्नुभएको छ, त्यसैले हामी परमेश्वरलाई प्रार्थना गर्न सक्छौं र उहाँले हामीलाई प्रतिक्रिया दिनुभएको महसुस गर्न सक्छौं। यसले हाम्रो विश्वासलाई गहिरो बनाउँछ र हामीलाई फरक तरिकाले बाँच्न र संसार परिवर्तन गर्न मद्दत गर्ने शक्ति दिन्छ।

तेस्रो, उहाँले हामीलाई आराधनाको लागि बनाउनुभयो। जब हामी उहाँको आराधना गर्छौं, उहाँले हाम्रो इच्छाहरू पूरा गर्नुहुन्छ, र यस संसारले हामीलाई दिने चोटहरू निको पार्न सुरु गर्नुहुन्छ।

चौथो, उहाँले हामीलाई मानिसहरूलाई, जनावरहरू, र उहाँले हामीलाई सीमाभित्र दिनुभएको संसारको आनन्द र प्रेम गर्न बनाउनुभयो। हामीले अन्य मानिसहरूसँग हुन र प्राकृतिक संसारको आनन्द लिनलाई प्राथमिकता दिनुपर्छ।

हामीले परमेश्वरमा विश्वास गर्ने र हामीले जस्तै उहाँलाई प्रेम गर्ने अन्य व्यक्तिहरूसँग समय बिताउने कुरालाई प्राथमिकता दिनुपर्छ। यसले हामीलाई प्रोत्साहन र बलियो बनाउँछ। यसले हामीलाई असंतुलित हुनबाट राख्छ। यसलाई चर्च भनिन्छ। चर्च हामीले भेट्ने भवन, वा हामीले उपस्थित हुने सेवा होइन; चर्च परमेश्वर र हामी दुवैलाई प्रेम गर्ने मानिसहरू हो। परमेश्वरलाई प्रेम गर्ने अन्य मानिसहरूसँग समय बिताउनु (बाइबल पढ्ने, प्रार्थना गर्ने, आराधना गर्ने, र एकअर्कालाई उहाँले बाइबलमा बाँच्न भन्नुहुने तरिकामा जीवन बिताउन मद्दत गर्ने) महत्त्वपूर्ण छ।

अरू ख्रीष्टियनहरूसित भेटघाट गर्नु महत्त्वपूर्ण थियो कि थिएन भनेर धेरैले सोचेका छन्‌। तर बाइबलले बताउँछ कि यो सम्पूर्ण बिन्दु हो। [२०] येशू एक प्रेमिलो समुदाय निर्माण गर्न फेरि बौरी उठनुभयो: जुन समुदाय उहाँमा शुद्ध र उहाँद्वारा सन्तुष्ट छ।[२१]उहाँले मृत्युबाट बौरी उठेपछि आफ्ना साथीहरूसँग खाना खाएर, उनीहरूसँगै हिँडेर र उनीहरूको निजी कोठाहरूमा भेटघाट गरेर यस कुरालाई आफ्नो व्यवहारद्वारा प्रष्ट पार्नुभयो।

यदि यो हाम्रो लागि पर्याप्त छैन भने, एक पास्टरले हामीलाई बताउनुभएको यो सोच्न बाध्य पार्ने कथाले मद्दत गर्न सक्छ:

एक दिन, एक जना मानिस पास्टरकहाँ आए र भने, "बुबा, मेरो भाइ पावलले म र अरू सबै ख्रीष्टियनहरूबाट आफूलाई अलग्गै राखेका छन्। तपाईंले ऊसँग कुरा गर्नुपर्छ र उसलाई फर्कन आवश्यक छ भनेर बुझाउनु पर्छ!"

पास्टर पावलको घरमा गए, ढोका ढकढक्याए, र भित्र पस्न भनियो।

भित्र पसेपछि, उनले पावललाई गर्जनिरहेको आगोलाई हेरिरहेको भेट्टाए। तिनीहरूले मौन अभिवादनमा टाउको हल्लाए, र पास्टर पावलको छेउमा बसे र आगोलाई हेरे। एक क्षण पछि, पास्टरले धातुको चिमटा उठाए, आगोबाट तातो कोइला समातेर आगोको बाहिर ढुङ्गाको भुइँमा राखे। उहाँले पावललाई टाउको हल्लाउनुभयो, ​​मुस्कुराउनुभयो र पर्खनुभयो। केही मिनेट पछि, कोइला यति चिसो भयो कि यसमा आगो थिएन।

पास्टरले पावललाई टाउको हल्लाए, कोइला उठाए र फेरि आगोमा फाले। केही बेरपछि फेरि कोइला बलिरहेको थियो । पास्टर हाँसे, अन्तिम पटक पावललाई टाउको हल्लाए, र बाहिर जानको लागि उठे।

हामी त्यो कोइला हौँ। हाम्रो वरिपरि अरूको बल्दो आगो बिना, हामी अन्ततः सेलाएर जानेछौँ र हाम्रो जोश हराउनेछ। हामीले बाइबल पढ्न, प्रार्थना र आराधनाको लगनशील दैनिक बानी विकास गर्न, र अन्य ख्रीष्टियनहरूसँग समय बिताउने कुरालाई प्राथमिकता दिन आवश्यक छ, ताकि हामी एकअर्कालाई परमेश्वरप्रति आनन्दित भई आज्ञाकारी भएर जिउन मद्दत गर्न सकौँ।

यदि हामीले यसो गर्यौं भने, परमेश्वरले हामीलाई बलियो बनाउनुहुनेछ, प्रोत्साहित गर्नुहुनेछ र आशिष् दिनुहुनेछ। त्यसपछि, उहाँले हामीलाई ती मानिसहरूसँग सुसमाचार बाँड्ने अवसरहरू दिनुहुनेछ, जसलाई हामीलाई जस्तै यसको निकै खाँचो छ।