Mësimi 9

Lutja është të flasësh me Perëndinë.

Jezusi dha një shembull të thjeshtë për këtë në atë që quhet "Lutja shembullore", te Mateu 6:9-13. Kjo lutje ishte një përgjigje për njërin prej miqve të Tij që pyeti se si të lutej.

Megjithatë, ka lloje të ndryshme lutjesh, ashtu siç ka lloje të ndryshme bisedash me miqtë. Mund të lutemi për njerëz të tjerë. Mund të lutemi për veten tonë. Mund të kërkojmë mbrojtje, shërim, forcë dhe urtësi. Mund ta falënderojmë Perëndinë për mirësinë, mëshirën dhe faljen e Tij. Mund t'i tregojmë për atë që duam. Mund ta falënderojmë për atë që na ka dhënë. Ose mund t'i tregojmë shqetësimet, frikën, dyshimet dhe pyetjet tona.

E gjithë kjo është diçka e mirë!

Perëndia e vlerëson kur ti të lutesh me sinqeritet. Ai i njeh mendimet e tua. Lutu me të gjithë zemrën tënde. Afroju Atij me përulësi, mirënjohje dhe besim.

Lutu me duart e ngritura, në prehër, ose të kryqëzuara. Lutu me sytë hapur ose mbyllur. Ec, qëndro në këmbë, ulu, përkulu ose shtrihu. Lutu në mëngjes ose në mbrëmje, ose pasdite, ose gjithë ditën.

Mos u mundo të lutesh me fjalë të mëdha. Perëndia nuk mbetet i impresionuar nga fjalët e bukura. Ai di më shumë se sa ti. Thjesht tregohu i sinqertë. Ji vetvetja dhe foli Perëndisë me respekt. Ki besim se Ai dëshiron t'i dëgjojë lutjet e tua dhe se Ai me të vërtetë dëshiron që të jetë me ty.

Lutu vetëm dhe lutu me të tjerët. Lutja së bashku është e rëndësishme! Ajo na bashkon dhe i pëlqen Perëndisë.

Mos u druaj nga njerëz të tjerë që ndihen më rehat kur luten me zë të lartë. Lutja nuk ka të bëjë me ne. Ka të bëjë me afrimin tonë me Perëndinë ndërsa i shprehim zemrat tona Atij. Nëse dikush të bën të ndihesh qesharak për mënyrën se si lutesh, kjo tregon shumë më tepër për ta sesa për ty. Kjo tregon arrogancë, dhe arroganca është e keqe.

Çdo i krishterë duhet të zhvillojë një zakon të zellshëm lutjeje. Kjo do të thotë të caktosh një kohë çdo ditë për t'u lutur. Nëse nuk e bën këtë, lutja ka prirjen të zhduket nga jeta jote. Nëse nuk praktikon lutjen e planifikuar, konsidero të fillosh me një periudhë 15-minutëshe. Rekomandohet që ta planifikosh kohën tënde herët në mëngjes, përpara se të fillosh ditën. Kjo mund të jetë më e dobishme sesa kur planifikon kohë në mbrëmje, sepse mund të jesh i lodhur, i zënë ose i shpërqendruar. Lutja ka prirjen të ta ndryshojë rrjedhën e ditës në një drejtim të mirë.

Ndaje kohën tënde të lutjes në pjesë të ndryshme. Ndoshta do të duket e dobishme të shkruash një plan lutjeje, që të kesh diçka për të parë nëse e ke të vështirë të mendosh për çfarë të lutesh.

Ja një strukturë e sugjeruar: së pari, rrëfe çdo gabim që ke bërë dhe kërko falje nga Perëndia. Pastaj kalo disa minuta duke e falënderuar Atë për mirësinë, faljen, butësinë dhe dashurinë e Tij. Kalo edhe disa minuta të tjera duke e lavdëruar Atë për besnikërinë dhe fuqinë e Tij. Lutu për familjen dhe miqtë e tu. Qëndro në heshtje për pak kohë, duke pritur që Perëndia të të flasë. Pastaj kaloje kohën e mbetur duke u lutur që Perëndia të të forcojë për ditën që ke përpara.

Mund të përdorësh gjithashtu edhe Biblën si një udhërrëfyes për lutje. Për shembull, lexo Biblën, pastaj bisedo me Perëndinë për atë që lexove dhe kërkoji Atij të të ndihmojë të kuptosh diçka që të duket e paqartë.

Zakonet e mira kërkojnë kohë që të zhvillohen. Ki durim me procesin. Ki durim me veten tënde. Vetëm mos u trego dembel.

Të shumtë janë ata që arrijnë në përfundimin se duan ta zgjatin kohën e lutjes pasi janë përkushtuar për të kaluar 15 minuta në lutje çdo ditë. Kjo është e mrekullueshme! Është e dobishme ta ndajmë kohën duke patur fokuse të ndryshme. Kjo na ndihmon të mos ndihemi të mbingarkuar ose të frustruar.

Lutja është e qëllimshme. Si dashuria, edhe ajo duhet të jetë aktive për të qenë e vërtetë.

Mund të befasohesh, nëse përkushtohesh ta provosh, se që të lutesh për një orë të tërë jo vetëm që është e mundur, por është edhe e kënaqshme! Kjo ndodh sepse ne kemi nevojë për lutjen. Ne dëshirojmë një marrëdhënie të ngushtë me Perëndinë më shumë se çdo gjë tjetër. Dhe kjo marrëdhënie intime na ndryshon.

Perëndia na thërret në lutje. Ai dëshiron shumë që ne të flasim me Të. Të folurit me Perëndinë i kënaq shpirtrat tanë në një mënyrë që asgjë tjetër nuk mundet. Kur e neglizhojmë lutjen, neglizhojmë veten tonë dhe njerëzit që duam. Le të kalojmë kohë me Perëndinë, duke e lejuar Atë të na forcojë dhe inkurajojë çdo ditë!

Ai dëshiron të na kënaqë dhe gëzojë me praninë e Tij. Ai dëshiron të jetë me ty, që ti të mund ta njohësh dhe të shijosh praninë e Tij.

Planifiko kohë me Perëndinë gjatë ditës tënde, sepse nëse nuk e bën dita jote do të mbushet dhe Ai do të mbetet jashtë. Nëse e neglizhon lutjen, do të ndihesh i dekurajuar, i vetmuar dhe do të zhytesh në ligësi. Por nëse je besnik në lutje me zell, Perëndia do të të shpërblejë më thellësisht nga sa mund ta imagjinosh.

A e dije se Perëndia lutet për ty?