Mësimi 6

Nëse ke filluar udhëtimin tënd me Krishtin, ki besim se Ai është me ty sepse së shpejti do të dekurajohesh.

Kur dekurajohesh, kujto se Perëndia është më i fuqishëm se çdo gjë, duke përfshirë edhe dobësinë tënde. Beso se Ai po ndryshon jetën tënde dhe po të bën një person të ri.

Kur dështojmë dhe tundohemi të besojmë se nuk kemi shpresë, i kujtojmë vetes se rritemi në besim jo sepse jemi të mirë (nuk jemi), por sepse Krishti vepron brenda nesh nëpërmjet besimit tonë tek Ai dhe nëpërmjet përpjekjeve tona për ta dashur, nderuar dhe për t'iu bindur Atij.

A është Krishti mjaft i fuqishëm për të na mbajtur larg nga një vendim i keq tani? Sigurisht që është![5] Çdo gjë e mirë në jetën tonë vjen nga Ai. Sjellja jonë e mirë mundësohet nga Ai, ndërsa Ai vepron përmes besimit, dashurisë dhe përpjekjes sonë.

Dhe a është Ai besnik që të të mbrojë nga e keqja? Përtej çdo dyshimi!

Pra, pse ndihemi kaq të paaftë? Sepse Ai na lejon të ndihemi të dobët që të mbështetemi tek Ai. Mos lejo që dobësia jote të të mashtrojë. Përkundrazi, le të jetë ajo arsyeja pse i beson Perëndisë që të jetë forca jote.

Pra, çfarë na e vjedh besimin te Perëndia? Kur papritur dyshojmë se kemi forcën për t'iu bindur, çfarë ndryshoi?

Ne harruam se kush është Perëndia. Ne harruam se kush jemi në Të. Ne u lëkundëm në besimin tonë nëse Ai është mjaft i fuqishëm për të na mbrojtur nga zgjedhja e së keqes. Dhe, në të vërtetë, ne i lejuam zemrat tona të enden larg Tij drejt gjërave të tjera.

Ky gabim i fundit është më dinaku dhe më shkatërruesi. Çdo gabim i keq fillon kur i lëmë zemrat tona të largohen nga Krishti. Kjo është arsyeja pse është kaq e rëndësishme të zhvillojmë një zakon të zellshëm të leximit të Biblës, lutjes dhe adhurimit çdo ditë. Sepse ne shpërqendrohemi lehtë dhe kujtesa jonë është e shkurtër.

Nuk duhet të harrojmë kurrë se Perëndia është jeta jonë. Poema e shpëtimit përdor fjalët, "Jetën time ma ndrysho". Ajo pranon se jeta jonë nuk do të jetë kurrë njësoj pas njohjes së Krishtit, dhe arsyeja është njëqind për qind për shkak të asaj se kush është Ai.

A ke ndonjë mik apo anëtar të familjes që e do çmendurisht? Pse e do? Sepse je person i mirë?

Një herë, dikush e pyeti një burrë nëse e donte gruan sepse ai ishte person i mirë. Kjo e bëri burrin konfuz dhe e ofendoi pak. Ai e donte atë sepse ajo ishte e mrekullueshme! Dashuria e tij për të nuk kishte asnjë lidhje me faktin nëse ai ishte i mirë. Në fakt, ai e dinte se nuk ishte i mirë, dhe e donte gruan edhe më shumë sepse ajo e donte atë pavarësisht mungesës së mirësisë së tij.

Edhe dashuria jonë për Jezusin është e tillë. Nuk ka të bëjë fare me sa të mirë jemi ne. Ne e duam Atë sepse Ai është i mrekullueshëm. Çdo ditë, duhet të mendojmë për tiparet e Tij të mrekullueshme derisa të ndiejmë se dashuria për Të e mbush plot gjithë qenien tonë.

Tri praktika që e kultivojnë këtë janë leximi i Biblës, lutja dhe adhurimi.

Ke dyshime nëse kjo funksionon apo jo?

Lexo premtimet e Perëndisë se Ai nuk do të të lërë dhe nuk do të të braktisë kurrë. Se Ai do ta përfundojë veprën e mirë që filloi në ty. Se Ai të deshi kur ti e urreje dhe të zgjodhi të jesh i Tiji. Se asgjë nuk mund të të ndajë nga dashuria e Tij përveç mosbesimit tënd dhe ligësisë së qëllimshme, dhe se Ai të ka falur dhe të ka pranuar.

Kur dyshon nëse Ai po ta përtërin mendjen apo jo, kujtoji vetes se Ai e bën këtë nëpërmjet Fjalës së Tij. Kur dyshon nëse ke apo jo fuqinë t'i rezistosh së keqes, kujtoji vetes tënde rastet kur Ai të ka dhënë forcën ta mposhtësh të keqen në të kaluarën. Kur dyshon nëse mund ta duash Atë apo jo, kujtoji vetes se Ai është tepër i mrekullueshëm për të mos u dashur. Kur dyshon nëse mund të bësh ndonjë gjë të mirë apo jo, kujtoji vetes se çdo gjë e mirë në jetën tënde vjen prej Tij.

Ec në përulësi, dashuri dhe bindje praktike ndaj Krishtit duke besuar se Ai po të ndryshon dhe vazhdimisht po të ripërtërin.

Fryma e Perëndisë jeton brenda nesh, duke na ndryshuar me dashuri në mënyra që mund të mos i vëmë re. Ne marrim jetën prej Tij sikurse një foshnjë e palindur merr gjakun e nënës së tij. Foshnja dhe nëna mbeten njerëz të veçantë, por jeta e tyre përzihen së bashku në një mënyrë të bukur. Në të njëjtën mënyrë, Fryma e Shenjtë i jep jetë frymës sonë përmes gjakut të Jezusit.

Fryma e Tij është ajo që ndjejmë brenda nesh kur lutemi dhe e adhurojmë Atë. Ndjenja e Frymës së Tij që jeton në ne është një përvojë jetike e përditshme. Pa një ndjenjë të vazhdueshme të Frymës së Tij që jeton në ne, jemi të dobët. Por me Të, Fryma e Tij na bën të fortë siç nuk mundet asgjë tjetër.