Mësimi 3

Edhe më e rëndësishme për shpresën tonë është të dimë se Jezusi u ringjall nga të vdekurit dhe është i gjallë përjetë. Nëse Jezusi do të ishte ende i vdekur, ne nuk do të mund të përjetonim jetën e Tij. Por, Fryma e Tij që jeton brenda nesh është një nga dhuratat më të mëdha që Ai ofron.

Jeta me Perëndinë bëhet e mundur falë vdekjes së Tij që na bëri të pastër në sytë e Tij, por ajo bëhet e vërtetë nga ringjallja e Tij nga të vdekurit dhe jeta e përjetshme në qiell dhe brenda nesh. Kështu na premtohet të jetojmë përgjithmonë pas vdekjes, sepse do të zhvishemi nga jeta jonë e shkatërruar dhe do të na mbetet vetëm jeta e Tij e pafundme.

Jezusi është vërtet Perëndi dhe vërtet njeri. Adami dhe Eva, burri dhe gruaja e parë, u krijuan për të jetuar përgjithmonë, por vendimet e tyre të këqija i vranë. E keqja është ajo që do të na vrasë edhe ne. E keqja është arsyeja pse të gjithë vdesim, por Jezusi jeton përgjithmonë sepse Ai kurrë nuk bëri asnjë të keqe. Kjo tregon se Ai ishte Perëndi sepse vetëm Perëndia është i përsosur.

Edhe pse Jezusi vdiq, e keqja nuk e vrau Atë. Ai e dha jetën e Tij me vullnet të plotë, dhe vdekja nuk mund ta mbante sepse Ai nuk gaboi kurrë. Ai kishte autoritet ta merrte jetën e tij përsëri, në përputhje me vullnetin e Atit.

Dhe kështu bëri.

Jezusi u kthye në jetë, duke treguar fuqinë, natyrën hyjnore dhe njerëzore të përsosur, dhe aftësinë e Tij për të na dhënë jetë dhe për të na ringjallur nga vdekja. Por më shumë se kaq, Ai u kthye që ne të mund të jetojmë në miqësi të ngushtë me Të përgjithmonë.

Le të mendojmë pak për këtë.

Ne nuk do të jemi kurrë të vetmuar sepse Ai jeton brenda nesh. Ne kemi mundësi të shkojmë tek Ai në çdo moment, çdo ditë. Mund t'i lutemi Atij dhe të ndiejmë mendimet e Tij që depërtojnë në zemrat tona. Ai i njeh mendimet tona dhe na do. Ai na jep fuqi të jetojmë një jetë të pastër. Ne mund të jetojmë në dashurinë, gëzimin, paqen, durimin, mirëdashjen, mirësinë, besimin, zemërbutësinë dhe vetëkontrollin e Tij. Ai na ofron ta jetojmë jetën në plotësinë e saj, kur e gjejmë jetën tonë tek Ai.

Bibla thotë se arsyeja e ekzistencës sonë është të jetojmë në marrëdhënie të ngushtë me Jezusin. Të jetojmë më afër Tij sesa me çdo person tjetër në planet. Ta duam Atë më shumë se çdo gjë ose çdokënd tjetër. Dhe t'i bindemi me gëzim dhe ta adhurojmë Atë përgjithmonë.

Meqenëse ne ekzistojmë për ta dashur Jezusin dhe për të jetuar me Të, Bibla i quan të krishterët "nusja e Krishtit". Bibla gjithashtu thotë se kushdo që e mohon Atë qëndron i dënuar. Destinacioni ynë janë krahët e Jezusit. Askush që e urren Jezusin nuk do të përfundojë në krahët e Tij; përkundrazi, ata do të jenë të ndarë prej Tij përgjithmonë.

Ky është një tmerr që pak njerëz mund ta imagjinojnë. Nuk janë të shumtë ata që e kuptojnë se jeta apo çdo gëzim që kemi vjen nga Perëndia. Në jetë, ne mund të arrijmë kënaqësitë e thjeshta sepse Ai i ka bërë të disponueshme për ne. Kur të vdesim, e gjithë kjo do të na hiqet, dhe do të mbetemi me Jezusin me gëzim të pafund, ose me tmerrin e ndarjes dhe agonisë.

Ne fillojmë të shohim se krahët e Jezusit janë destinacioni më i madh në univers. Fakti që ne mund të përjetojmë paqe dhe jetë me Të tani është kënaqësia më e madhe në jetë. Çdo person që ka jetuar në afërsi të vërtetë me Jezusin do të të tregojë se Ai është më i mirë se çdo gjë.

Në fillim, ta lejosh Atë të hyjë në shpirtin tonë duket tmerruese sepse Ai nxjerr në pah të keqen tonë dhe na shtyn të dorëzohemi. Por ndërsa dorëzohemi, Ai sjell shërim të ëmbël dhe na jep forcë të durojmë dhe të rritemi.

Nëse e ndjek Jezusin dhe i dorëzohesh Atij, Ai do të bëhet kënaqësia jote më e madhe, dhe Ai do të ndryshojë jetën tënde dhe do të të pastrojë.

Pastaj, pasi të vdesësh, do të biesh në parajsën e krahëve të Tij.