ପାଠ 2

ଯୀଶୁଙ୍କୁ କାହିଁକି କ୍ରୁଶରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବାକୁ ପଡ଼ିଲା?

ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ନ ଦେଲେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶୁଭ ସମାଚାର ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ ନାହିଁ।

କାହିଁକି ବୋଲି ବୁଝିବାର ଏକମାତ୍ର ଉପାୟ ହେଉଛି, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ତର ଶୁଣିବା। ପରମେଶ୍ୱର କୁହନ୍ତି ଯେ, ସେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ଆମର ଜୀବନକୁ ପ୍ରତ୍ୟକ୍ଷ ଭାବରେ ଅନୁଭବ କରିବାକୁ ଏବଂ ତା'ପରେ ଆମ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବାକୁ ବାଛିଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବା, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ତାଙ୍କ ସହିତ ପୁନର୍ମିଳନ କରିପାରିବା ଏବଂ ଯାହାଦ୍ୱାରା ସେ ଆମର ପ୍ରେମ ଓ ସମର୍ପଣ ଜିତିପାରିବେ।

ସେ ଏପରି କାହିଁକି କଲେ? କାରଣ ସେ ଏହା କରିବାକୁ ବାଛିଥିଲେ।

ପରମେଶ୍ୱର କୁହନ୍ତି ଯେ, ଜୀବନ ରକ୍ତରେ ଅଛି। କ୍ଷମା କେବଳ ସେତେବେଳେ ସମ୍ଭବ, ଯେତେବେଳେ ଶୁଦ୍ଧ ରକ୍ତ ଝରାଯାଏ ଏବଂ କେବଳ ଶୁଦ୍ଧ ରକ୍ତ ହିଁ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ଦେଇପାରେ, କାରଣ ଏହା ମୃତ୍ୟୁର ଅଭିଶାପ ଅଧୀନରେ ନାହିଁ। ସେଥିପାଇଁ ଯୀଶୁ, ଏକମାତ୍ର ପ୍ରକୃତ ପରିଶୁଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତି, ଆମ ପାଇଁ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବାକୁ ବାଛିଲେ।

ସମଗ୍ର ଇତିହାସରେ ପରମେଶ୍ୱର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛନ୍ତି ଯେ, ସେ ଆମ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିବେ। ଯେତେବେଳେ ଯୀଶୁ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ଅନୁଯାୟୀ ଜୀବନଯାପନ କଲେ, ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଗୁଡ଼ିକୁ ସତ୍ୟ ଓ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ବୋଲି ଦେଖାଇଲେ। ତେଣୁ, ଯୀଶୁ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ପୂର୍ବରୁ ଲେଖାଯାଇଥିବା 300 ରୁ ଅଧିକ ଭବିଷ୍ୟବାଣୀ ପୂରଣ କଲେ।

ଯୀଶୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ବାଛିବା ଦ୍ୱାରା ଯାହା ହାସଲ କରିଥିଲେ, ସେଥିରୁ କିଛି ତାଲିକାକୁ ଆସ ଦେଖିବା ।

1. ସେ ଆମକୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ।
2. ତାଙ୍କର ଆତ୍ମା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି । ଆମ୍ଭର ପାପପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ୱଭାବ ପାଇଁ ଆମ୍ଭେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେଁ, କିନ୍ତୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ଆମ୍ଭକୁ ଜୀବନ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି।
3. ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପ ନିମନ୍ତେ ସେ ପ୍ରହାରିତ ହେଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ଦଣ୍ଡ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଶାନ୍ତି ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରେ।
4. ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାବହତା ଭବିଷ୍ୟବାଣୀକୁ ପୂରଣ କଲା।
5. ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଶରେ ଚଢ଼ାଗଲା, ସେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନ୍ୟାୟକୁ ପୂରଣ କରି ଆମର ଋଣ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ପରିଶୋଧ କରିଥିଲେ।
6. ଆମକୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପରିତ୍ୟକ୍ତ କରାଯାଇଥିଲା।
7. ସେ ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ଭାବରେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଦେଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ତାଙ୍କ ଜୀବନ ନେଇପାରିବା। ଏହିପରି ସେ ଏକ ବିନିମୟ ଜୀବନ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି - ଆମ ଜୀବନ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଜୀବନ।
8. ସେ ଆମକୁ ଯେଉଁ ସେବାଭାବ ଓ ନିସ୍ୱାର୍ଥପରତା ପାଇଁ ଡାକୁଛନ୍ତି, ସଂସାରକୁ ଶୁଦ୍ଧ କରିବାର ଏକ ଉଦାହରଣ ସ୍ଥାପନ କରିଛନ୍ତି।
9. ଆମକୁ ମନ୍ଦର ଦାସତ୍ୱର ଅଭିଶାପରୁ ମୁକ୍ତ କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଗଛରେ ଝୁଲି ଆମର ଅଭିଶାପକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
10. ଆଦମ ଯାହା ଭାଙ୍ଗିଥିଲା, ସେ ତାହା ସଜାଡ଼ିଦେଲେ। ଆଦମଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ମନୁଷ୍ୟ ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି କରାଯାଇଥିଲା, ସେ ମନ୍ଦ ଇଚ୍ଛା ବିନା ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟ କାରଣରୁ ଜଗତକୁ ମୃତ୍ୟୁ ଆଗତ ହେଲା। ଯୀଶୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ମନ୍ଦ ଇଚ୍ଛା ବିନା ହୋଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପାପହୀନ, ସ୍ୱେଚ୍ଛାକୃତ ମୃତ୍ୟୁ ଜଗତରେ ଜୀବନ ଆଣିଦେଲା।
11. ସେ ଆରମ୍ଭ ଏବଂ ଶେଷ, ତେଣୁ ସମଗ୍ର ଜୀବନ ତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ହିଁ ଛାଣି ହୋଇଥାଏ।
12. ସେ ମୃତ୍ୟୁର ସ୍ୱାଦ ଚାଖିଥିଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଜୀବନର ସ୍ୱାଦ ଚାଖିପାରିବା। ଯଦିଓ ତାଙ୍କୁ ଏପରି କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନଥିଲା, ତଥାପି ସେ ସବୁକିଛି ଅନୁଭବ କରି ଦେଖାଇଥିଲେ ଯେ, ସବୁକିଛି ଉପରେ ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତୃତ୍ୱ ଅଛି।
13. ସେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେବକ ଥିଲେ, ଯିଏ ସେହି ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରୁଥିଲେ। ଏଥିରେ, ସେ ଅନ୍ୟ ଯେକୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା ଅଧିକ ଗଭୀର ଭାବରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରେମକୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।
14. ତାଙ୍କ ସିଦ୍ଧ ରକ୍ତ ଆମର ରୋଗକୁ ସୁସ୍ଥ କରେ ଏବଂ ଆମକୁ ଅନନ୍ତ ଜୀବନ ପ୍ରଦାନ କରେ।

ସଫଳତା ଓ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିର ଏକ ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ସଂଗ୍ରହ! ଆମ ପାଇଁ ଏଗୁଡ଼ିକର ଅର୍ଥ କ'ଣ?

ପରମେଶ୍ୱର କୁହନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ବିଶ୍ୱାସ କରୁ ଯେ, ଯୀଶୁ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଆମ ପାଇଁ ସବୁକିଛି ହାସଲ କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅର୍ଜିତ ପୁରସ୍କାର ଅନୁଭବ କରିପାରୁ। ଯୀଶୁ ଆମର ଅଭିଶାପ ନିଜ ଉପରେ ନେଇଗଲେ, ଯେଉଁଥିରୁ ଆମେ ମନ୍ଦତାର ଅଭିଶାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇପାରିବା। ଏହି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଆମକୁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଦିଏ ଯେ, ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତାଙ୍କଠାରେ ଆମର ଜୀବନ ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଉ, ସେ ଆମକୁ ମନ୍ଦ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲିପ୍ତ ରହିବା ପରିବର୍ତ୍ତେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇବା ଏବଂ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି।

ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ଛାଡ଼ି ପାରିନଥିବା ଖରାପ ଅଭ୍ୟାସଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ, ନିରାଶ ହେବାର କୌଣସି ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ଯୀଶୁ ଆମର ଋଣ ପରିଶୋଧ କଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଦେଖିପାରିବେ। ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଆମକୁ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ଦିଏ ଯେ, କୌଣସି ଜିନିଷ ଆମକୁ ତାଙ୍କଠାରୁ ଦୂରେଇ ରଖିପାରିବ ନାହିଁ।

ଆମେ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ନୁହେଁ, ବରଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ରକ୍ଷା ପାଉଛେ, ତେଣୁ ଆମେ ନିଜର ଯୋଗ୍ୟତା ଉପରେ ଗର୍ବ କରିପାରିବା ନାହିଁ। ତଥାପି, ଆମ ଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦ୍ୱାରା ଏହା ସୁନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ ଯେ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଆମର ପ୍ରେମ ବାସ୍ତବ ଅଟେ। ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ, ଯଦି ଜଣେ ପୁରୁଷ କୁହନ୍ତି ଯେ, ସେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରାଥମିକତା ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହିତ ପ୍ରେମପୂର୍ବକ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ, ତେବେ ସେ ପ୍ରମାଣ କରୁଛନ୍ତି ଯେ, ସେ ପ୍ରକୃତରେ ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ଜୀବନଶୈଳୀ ତାଙ୍କ କଥାକୁ ନିରର୍ଥକ କରିଦିଏ, ଯଦିଚ ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ବହୁତ ସ୍ନେହ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି।

ପରମେଶ୍ୱର କିଏ ଏବଂ ସେ କ’ଣ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦିଅନ୍ତି, ତାହା ଉପରେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ଆମକୁ, ସେ ଆମଠାରୁ ଯେଉଁ ଜୀବନଯାପନ କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ତାହା କରିବା ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ କାରଣ ଓ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରେ। ବାଇବଲ କୁହେ, ଏହା ପବିତ୍ର ଆତ୍ମାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଘଟେ ଏବଂ ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ​​ହେଉଛନ୍ତି ଆମର ଗ୍ୟାରେଣ୍ଟୀ (ପ୍ରମାଣ) ଯେ, ଆମେ ଯୀଶୁଙ୍କର ଅଟେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବଳିଦାନ ଯୋଗୁଁ ଧାର୍ମିକ ବିବେଚିତ ହୋଇଛେ।

ଯୀଶୁଙ୍କ ଉପରେ ଆମର ବିଶ୍ୱାସ, ଆମକୁ ଏକ ପବିତ୍ର ଜୀବନ ନିର୍ବାହ ଦ୍ୱାରା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ ଭାବରେ ଆମେ କିଏ, ତାହା ପ୍ରମାଣିତ କରିବାର ଶକ୍ତି ଦିଏ। ଏହାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ ଯେ ଆମେ ସିଦ୍ଧ ହେବା, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ସିଦ୍ଧ କରିବେ।

ଏବଂ ଯଦି ଆମେ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ହୋଇ ରହିବା, ତେବେ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଜୀବନରେ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସିଦ୍ଧ ହୋଇଯିବା।

ଯୀଶୁ କହିଥିଲେ ଯେ, ଆମେ ଦ୍ରାକ୍ଷାଲତାର ଶାଖା ସଦୃଶ। ଯେତେବେଳେ ଆମେ ତାଙ୍କର ହୋଇଯାଏଁ, ସେତେବେଳେ ଆମେ ତାଙ୍କ ଜୀବନରେ ଏକ ଲତାର ଡାଳ ପରି ଯୋଡ଼ିହେବା ଆରମ୍ଭ କରିଦେଉ। ତାଙ୍କର ଚେର ବା ମୂଳ ଆମକୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଏ ଏବଂ ଆମକୁ ବଢ଼ିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ, ଯେତେବେଳେକି ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ବାଛିବା ଜାରି ରଖିଥା’ନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ଭଲ ଫଳ ​​ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିବା। ସେ ଆମ ଭିତରେ ପ୍ରେମ, ଆନନ୍ଦ, ଶାନ୍ତି, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ଦୟା, ଉଦାରତା, ନମ୍ରତା, ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ଏବଂ ଆତ୍ମ-ସଂଯମ ଭଳି ଫଳ ​​ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତି।

ଯଦି ଆମ ଜୀବନରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ଆମ ବିଶ୍ୱାସ ମଧ୍ୟମରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଆତ୍ମା ​​ଦ୍ୱାରା ପରିବର୍ତ୍ତନ ଆସେ, ତେବେ ଆମ ଜୀବନରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ ଏହି କଥାର ପ୍ରମାଣ ଦିଏ ଯେ, ଆମର ବିଶ୍ୱାସ ବାସ୍ତବ ଅଟେ। ଏହି ପ୍ରତିଶ୍ରୁତିଗୁଡ଼ିକ ଆମକୁ ବିଶ୍ୱାସ ଦିଏ ଯେ, ସେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରି ଯାହା ହାସଲ କରିଛନ୍ତି, ତାହା ଆମର।

ଆମେ ଆତ୍ମାର ଫଳ ଦ୍ୱାରା ଉଦ୍ଧାର ପାଇନାହେଁ। ଯଦି ଆମେ ଆତ୍ମ-ସଂଯମ ଅଭ୍ୟାସ କରିବା ଏବଂ ଶାନ୍ତି ରଖିବା, ତେବେ ତାହା ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ, ଯଦି ଆମେ ନିଷ୍ଫଳ ଜୀବନଯାପନ କରିବା, ତେବେ ଆମେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଉଚିତ ଯେ, ଆମେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନ କି?

ତାଙ୍କ ରକ୍ତ ହେଉଛି ଜଳ ଏବଂ ଆମର ଜୀବନ ହେଉଛି ତାହାର ଶାଖା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପରିପକ୍ୱ ହେବା ପାଇଁ ପୁତ୍ରର ଆଲୋକରେ ସମୟ ବିତାଅ।