Mësimi 5

Kur kthehemi drejt Perëndisë dhe largohemi nga e keqja, Ai fillon të transformojë jetën tonë. Ai bëhet jeta jonë. Gëzimi ynë. Ai ndryshon këndvështrimin tonë për jetën. Bibla e quan këtë proces si ripërtëritjen e mendjes sonë.

Tri mënyrat kryesore se si Bibla e paraqet këtë ndryshim është duke iu referuar atij në tri role të ndryshme: Shpëtimtar, Zot dhe Mik.

Bibla është shumë e kujdesshme të na tregojë se Jezusi ishte njeri si përpara se të vdiste, ashtu edhe pas. Ai i quante "miq" dishepujt e Tij dhe njerëzit që e donin.

Pasi Jezusi u ngjall së vdekurish, Ai nuk u tregoi njerëzve që e vranë, se sa gabim kishin bërë. Përkundrazi, Ai u përgatiti miqve të Tij mëngjesin, pastaj eci me ta dhe u bashkua me ta për darkë. Në një rrëfim tjetër, Ai iu shfaq miqve të Tij në një shtëpi, u tregoi plagët e Tij dhe hëngri me ta.

Ai donte të tregonte se qëllimi i Tij kryesor për të ardhur në tokë ishte që ne të kemi marrëdhënie me Të.

Perëndia i gjithçkaje na quan miqtë e Tij. Ai na shërben dhe na do, ashtu siç ne i shërbejmë dhe e duam Atë. Ai jeton brenda nesh në miqësi të pandarë. Ne e duam dhe e respektojmë njëri-tjetrin.

Nëse e do Atë dhe beson atë që thotë Ai për veten e Tij, do të largohesh nga e keqja jote dhe do të përjetosh dashurinë dhe fuqinë e Tij në jetën tënde.

Sigurisht, që ne të përjetojmë miqësinë e Tij, Ai duhet të na çlirojë nga e keqja dhe të bëhet qendra e jetës sonë. Si Shpëtimtari ynë, Ai na fal vazhdimisht dhe na çliron. Këtë e kemi trajtuar në mësimet e mëparshme.

Po Jezusi si Zot?

Zot është dikush që drejton me autoritet. Ai thotë, "bëje këtë", dhe shërbëtorët e tij binden. Bibla thotë se Ai kërkon të jetë Zoti ynë. Është një kusht paraprak për të jetuar në miqësi me Të.

Mos u ngatërro. Ai nuk do që ne të shtrëngojmë dhëmbët dhe të bindemi. Ndër vite, Perëndia ka qenë i zemëruar me shumë njerëz që shtrënguan dhëmbët dhe iu bindën. Përkundrazi, Perëndia dëshiron që njerëzit t'i binden sepse duan ta kënaqin. Ai dëshiron që ne t'ia japim jetën tonë nga dashuria dhe besimi i vërtetë, jo sepse jemi të detyruar.

Nëse nuk dëshiron t'i bindesh dhe t'i japësh jetën tënde, thellohu në Fjalën e tij (Biblën) dhe mendo se kush është Ai, kush thotë Ai se je ti, dhe çfarë ka bërë Ai për ty. Pastaj, ndiq me përkushtim dashurinë tënde për Të.

Ja një shembull nga jeta reale se si të ndjekësh me përkushtim dashurinë për dikë. Kur bashkëshortët janë të martuar, ata nuk ndiejnë gjithmonë dashuri për njëri-tjetrin. Por kur e trajtojnë njëri-tjetrin me mirësi, dashuria e tyre për njëri-tjetrin rritet.

Një grua i blen bashkëshortit të saj një dhuratë, dhe ndërsa e përgatit dhuratën, ajo kujton mirësinë e tij. Akti i thjeshtë i planifikimit, blerjes dhe plotësimit të kartolinës e ndihmon atë të kultivojë dashurinë për të, sepse ndërsa kujton se kush është ai dhe i përgjigjet kësaj, dashuria rritet në zemrën e saj dhe bëhet e vërtetë përmes besimit të saj tek ai.

Kur i kujtojmë vetes se kush është Jezusi dhe mendojmë për mirësinë e Tij ndaj nesh, dashuria lind në zemrat tona dhe bëhet e vërtetë. Si përgjigje, ai i ndryshon dëshirat tona dhe na jep fuqinë që t'i bindemi nga dashuria dhe besimi se kush është Ai.

Që premtimet e Perëndisë të bëhen realitet në jetën tonë, duhet të ndjekim dashurinë tonë për Të duke lexuar Fjalën e Tij, duke u lutur, dhe duke iu besuar e bindur urdhërimeve të Tij. E gjithë kjo ndryshon mentalitetin tonë ndërsa rritet dëshira jonë për Të si Shpëtimtarin, Zotin dhe Mikun tonë.

Këto procese kanë rëndësi sepse Perëndia i përdor për të na ndryshuar. Ai e riformon identitetin tonë nëpërmjet besimit tonë në identitetin e Tij si Shpëtimtari, Zoti dhe Miku ynë.