ପାଠ 9

ପ୍ରାର୍ଥନା ହେଉଛି ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରିବା ସଦୃଶ।

ଯୀଶୁ ମାଥିଉ 6:9-13 ରେ “ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରାର୍ଥନା" କୁହାଯାଉଥିବା ଏକ ସରଳ ଉଦାହରଣ ଦେଇ ଏହା ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନା, ତାଙ୍କର ଜଣେ ବନ୍ଧୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଚାରାଯାଇବା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଥିଲା ଯେ, ପ୍ରାର୍ଥନା କିପରି କରାଯାଏ।

ତଥାପି, ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର କଥାବାର୍ତ୍ତା ପରି ପ୍ରାର୍ଥନାର ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅଛି। ଆମେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିପାରିବା। ଆମେ ନିଜ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିପାରିବା। ଆମେ ସୁରକ୍ଷା, ଆରୋଗ୍ୟ, ଶକ୍ତି ଓ ଜ୍ଞାନ ମାଗିପାରିବା। ଆମେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ଉତ୍ତମତା, ଦୟା ଓ କ୍ଷମା ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇପାରିବା। ଆମେ କ’ଣ ଭଲ ପାଉ ବୋଲି ଆମେ ତାଙ୍କୁ କହିପାରିବା। ସେ ଆମକୁ ଯାହା ଦେଇଛନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଇପାରିବା କିମ୍ବା ଆମର ଚିନ୍ତା, ଭୟ, ସନ୍ଦେହ ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କୁ କହିପାରିବା।

ଏସବୁ ଭଲ!

ତୁମେ ସଚ୍ଚୋଟ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର ବୋଲି ପରମେଶ୍ୱର ଚିନ୍ତା କରନ୍ତି। ସେ ତୁମର ବିଚାର ଜାଣନ୍ତି। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟ ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ବିନମ୍ରତା, କୃତଜ୍ଞତା ଓ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସର ସହିତ ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଅ।

ହାତ ଉପରକୁ ଉଠାଇ, କୋଳରେ ରଖି କିମ୍ବା ଯୋଡ଼ିକରି ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ଆଖି ଖୋଲା ରଖି କିମ୍ବା ବନ୍ଦ କରି ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ଚାଲ, ଠିଆ ହୁଅ, ବସ, ପ୍ରଣାମ କର କିମ୍ବା ଶୋଇ ରୁହ। ସକାଳେ, ସନ୍ଧ୍ୟାରେ, ଅପରାହ୍ଣରେ କିମ୍ବା ସାରା ଦିନ ପ୍ରାର୍ଥନା କର।

ଗମ୍ଭୀର ଦେଖାଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନାହିଁ। ପରମେଶ୍ୱର ଆକର୍ଷକ କଥାରେ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ତୁମଠାରୁ ଯଥେଷ୍ଟ ଅଧିକ ଜାଣନ୍ତି। କେବଳ ସଚ୍ଚୋଟ ରୁହ। ନିଜେ ହୋଇ ହୁଅ ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଆଦରପୂର୍ବକ କଥା ହୁଅ। ବିଶ୍ୱାସ କର ଯେ, ସେ ତୁମର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ଏବଂ ସେ ପ୍ରକୃତରେ ତୁମ ସହିତ ରହିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି।

ନିଜେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କର ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ସହିତ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। ଏକତ୍ର ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟେ! ଏହା ଆମକୁ ଏକାଠି କରେ ଏବଂ ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରେ।

ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଅଧିକ ସହଜ ମନେକରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କଠାରୁ ଭୟଭୀତ ହୁଅ ନାହିଁ। ପ୍ରାର୍ଥନା ଆମ ବିଷୟକ ନୁହେଁ। ଏହା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟତର ହେବା ବିଷୟରେ ଅଟେ, କାରଣ ଆମେ ଆମର ହୃଦୟ କଥା ତାଙ୍କୁ ପ୍ରକାଶ କରିଥାଏଁ। ଯଦି କେହି ତୁମର ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାର ଶୈଳୀକୁ ନେଇ ତୁମକୁ ମୂର୍ଖତାର ଅନୁଭବ କରାଏ, ତେବେ ସେ ତୁମ ଅପେକ୍ଷା ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ବହୁତ କିଛି କହିଥାଏ। ଏହା ଅହଂକାରକୁ ଦର୍ଶାଏ ଏବଂ ଅହଂକାର ବହୁତ ଖରାପ ଜିନିଷ ଅଟେ।

ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟାନମାନଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାର ସହିତ ପ୍ରାର୍ଥନା ଅଭ୍ୟାସ ବିକଶିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରତିଦିନ ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଇଁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ସ୍ଥିର କରିବା। ଯଦି ତୁମେ ତାହା ନ କର, ତେବେ ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମ ଜୀବନରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଯିବ। ଯଦି ତୁମେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା ଅଭ୍ୟାସ କର ନାହିଁ, ତେବେ ପନ୍ଦର ମିନିଟ୍ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ବିଚାର କର। ଦିନ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ, ଭୋର୍‌ରୁ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କରିବା ପାଇଁ ପରାମର୍ଶ ଦିଆଯାଉଛି। ରାତିରେ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିବା ତୁଳନାରେ ଏହା ଅଧିକ ସହାୟକ ହୋଇପାରେ, କାରଣ ରାତିରେ ତୁମେ କ୍ଳାନ୍ତ, ବ୍ୟସ୍ତ କିମ୍ବା ବିଚଳିତ ଥାଇପାର। ପ୍ରାର୍ଥନା ତୁମ ଦିନର ଦିଗକୁ ଭଲ ଭାବରେ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିପାରେ।

ତୁମର ପ୍ରାର୍ଥନା ସମୟକୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାଗରେ ବିଭକ୍ତ କର। ବୋଧହୁଏ ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଯୋଜନା ଲେଖି ରଖିବା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହେବ, ଯେଉଁଥିରୁ ଯଦି ତୁମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ପାଇଁ କିଛି ଚିନ୍ତା କରିବାରେ କଷ୍ଟ ହେଉଛି, ତେବେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇଁ ତୁମ ପାଖରେ କିଛି ଥିବ।

ଏଠାରେ ଗୋଟିଏ ପ୍ରସ୍ତାବିତ ସଂରଚନା ଦିଆଯାଇଛି: ପ୍ରଥମେ, ତୁମେ କରିଥିବା ଯେକୌଣସି ଭୁଲକୁ ସ୍ୱୀକାର କର ଏବଂ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କଠାରୁ କ୍ଷମା ମାଗ। ତାହାପରେ, କିଛି ମିନିଟ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମତା, କ୍ଷମା, ସୌମ୍ୟତା ଓ ପ୍ରେମ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବାରେ ବିତାଅ। ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱସ୍ତତା ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବାରେ ଆଉ କିଛି ମିନିଟ ବିତାଅ। ନିଜ ପରିବାର ଓ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କର। କିଛି ସମୟ ପାଇଁ ନୀରବ ରୁହ, ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ ସହିତ କଥା ହେବା ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କର। ତାହାପରେ, ତୁମ ଦିନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଶକ୍ତି ପ୍ରଦାନ କରିବା ନିମନ୍ତେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ଅବଶିଷ୍ଟ ସମୟ ବିତାଅ।

ତୁମେ ବାଇବଲକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ମାର୍ଗଦର୍ଶିକା ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବ। ଉଦାହରଣସ୍ୱରୂପ, ବାଇବଲ ପଢ଼, ତା’ପରେ ତୁମେ ଯାହା ପଢ଼ିଲ, ସେ ବିଷୟରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ କଥା ହୁଅ ଏବଂ ତୁମକୁ କ’ଣ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କିମ୍ୱା କଷ୍ଟକର ଲାଗିଲା, ତାହା ବୁଝିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କର।

ଭଲ ଅଭ୍ୟାସ ବିକଶିତ ହେବାକୁ ସମୟ ଲାଗେ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟାରେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ରଖ। ନିଜ ପ୍ରତି ଧର୍ଯ୍ୟ ରଖ। ବାସ୍, ଅଳସୁଆ ହୁଅ ନାହିଁ।

ପ୍ରତିଦିନ ପନ୍ଦର ମିନିଟ୍ ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ବିତାଇବା ପରେ, ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ, ସେମାନେ ପ୍ରାର୍ଥନା ସମୟକୁ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ବୋଲି ଲାଗେ। ଏହା ବହୁତ ଭଲ କଥା! ଆମେ ଜାଣିବାକୁ ପାଇଛୁ ଯେ, ସମୟକୁ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବିଭକ୍ତ କରିବା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ହୋଇଥାଏ। ଏହା ଆମକୁ ହତାଶ କିମ୍ୱା ନିରାଶ ହେବାରୁ ରକ୍ଷା କରେ।

ପ୍ରାର୍ଥନା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟମୂଳକ ଅଟେ। ପ୍ରେମ ପରି, ଏହାକୁ ବାସ୍ତବ ହେବା ପାଇଁ ସକ୍ରିୟ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ନିଶ୍ଚିତ କର, ତେବେ ତୁମେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହୋଇପାର ଯେ, ଏକ ଘଣ୍ଟା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା କେବଳ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ, ବରଂ ଏହା ଉପଭୋଗ୍ୟ ମଧ୍ୟ! ଏହା ଏଥିପାଇଁ, କାରଣ ଆମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି। ଆମେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜିନିଷ ଅପେକ୍ଷା ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ଘନିଷ୍ଠ ସମ୍ପର୍କ ପାଇଁ ଅଧିକ ଇଚ୍ଛା କରେଁ। ଏବଂ ସେହି ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ସମ୍ପର୍କ ଆମକୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରେ।

ପରମେଶ୍ୱର ଆମକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାକୁ ଡାକନ୍ତି। ଆମେ ତାଙ୍କ ସହ କଥା ହୁଏ ବୋଲି ସେ ଚାହାଁନ୍ତି। ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହ କଥା ହେବା ଦ୍ୱାରା ଆମ ଆତ୍ମାକୁ ଏପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ମିଳେ, ଯାହା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜିନିଷରୁ ମିଳିପାରିବ ନାହିଁ। ଯଦି ଆମେ ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ଅବହେଳା କରେଁ, ତେବେ ଆମେ ନିଜକୁ ଏବଂ ଆମେ ଭଲ ପାଉଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରେଁ। ଆସ, ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ସହିତ ସମୟ ବିତାଇବା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନ ଆମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଉତ୍ସାହିତ କରିବାକୁ ଦେବା!

ସେ ତାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଆମକୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଭଲ ପାଆନ୍ତି। ସେ ତୁମ ସହିତ ରହିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ଯାହାଦ୍ଵାରା ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଜାଣିପାରିବ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ନେଇପାରିବ।

ତୁମର ଦିନରେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କ ପାଇଁ ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ କର, ନଚେତ୍ ତୁମର ଦିନ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସମୟ ବାହାର କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବାରେ ଅବହେଳା କର, ତେବେ ତୁମେ ନିଜକୁ ହତୋତ୍ସାହିତ, ଏକାକୀ ମନ୍ଦ କାମରେ ପଡ଼ିଥିବାର ପାଇବ। କିନ୍ତୁ, ଯଦି ତୁମେ ସଚ୍ଚୋଟ ଭାବରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବ, ତେବେ ପରମେଶ୍ୱର ତୁମକୁ କଳ୍ପନାଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଗଭୀର୍ତାରେ ପୁରସ୍କାର ଦେବେ।

ପରମେଶ୍ୱର ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି ବୋଲି ତୁମେ ଜାଣିଛ କି?